Hayat öpücüğü ol

25.03.2019 - 10:21
Yorum Yap
Fikret YEL

Fikret YEL

Gittiğin yerde gelmeni bekledim. Oturduğun sandalyeye saatlerce oturdum, aynı açıdan yorgun gözlerinle baktım. O yer ellerin gibi, nefesin gibi sıcaktı. Kokun hala terk etmemişti masayı. Çay söyledim sonra bekledim yolunu. Sen gelmedin ben soğudum. Sanki evim, yolum, şehrim, işim, aşım sana ait. Sensizliğin getirdiği sessizlikten kaçamıyorum. Senin vücudunun dışında kalan her yer sana muhtaç. Bu hayat karmaşasında bana durak oluyor gülüşün, parmak uçların. Parmak uçlarını avcumun içine alıp her bakışımdaher okşayışımda tüm yorgunluklarımı unutum tebessüm ediyorum sanki soyutlanmış gibi. Sana göz mesafesinden sevgilim diye seslenmek varken, mektup mesafesinden siz diye hitap etmek zorunda kalmak ölüme benziyor. Senin hayatında sana üçüncü tekil şahıs oluyorum. Çünkü biliyorum ki rujundan, tokandan, ayakkabından, kıyafetlerinden, işinden, arkadaşlarından hatta yalnızlığından bile az seviyorsun beni. Yalnız bunu düşünmek bile intiharı andırıyor. Bizi aynı sokakta karşılaştırmayan şehre kırgınım. Aynı yazıda buluşturmayan kadere dargınım. Aynı fotoğrafa çekmeyen fotoğrafçıya kırgınım. Aslına bakarsan en çokta ayaklarına dargınım. Muhteşem varlığını taşıyan o ayaklarına söyle ne olur bir kez de bana getirsin seni. Seni sen olmaktan usandıran yükünü indir yüreğinden. Kimse için değişme kimse için vazgeçme kendin olmaktan. Olduğun gibi gel sevdiğin gibi bildiğin gibi gel. Çünkü ben seni sana rağmen seviyorum. Can çekişen yaşam sevincime hayat öpücüğü ol.

Facebook'ta Paylaş Twitter'da Paylaş Google Plus'da Paylaş

YORUM YAZIN